home&trends - logo
U bevindt zich hier: nl - Vastgoednieuws

Tweede verblijf blijft weerspiegeling diversiteit eigen kust

De Belgische kust is een dynamisch gegeven, en daarmee bedoelen we niet de eeuwige getijden van de zee. Liefst 6,5 miljoen dagjesmensen zakten vorig jaar in juli en augustus alleen al af naar onze kust.

Ook de verblijfsgasten lieten zich niet pramen, want het aantal hotelovernachtingen steeg tijdens de grote vakantie met 9%. Het zijn indirecte bewijzen van de blijvende aantrekkingskracht van onze kust, zeker wanneer de zon van de partij is.

Wie er over een tweede verblijf beschikt, geniet volop mee, hetzij ter plaatse hetzij als verhuurder. Het aantal tweede verblijven aan onze kust wordt geraamd op stilaan 90.000 stuks. Ze dragen onweerlegbaar bij tot de goede resultaten en tot minstens de instandhouding van een belangrijke vorm van tewerkstelling.

Maar vanzelfsprekend hoeft niet alles door een economische bril bekeken te worden. De kust is symbool van het goede leven en permanente vakantie, is ontspanning voor lichaam en geest, is fun! Gewoon iedereen wordt opgenomen in de ambiance, van verstokte gezondheidsfreak tot rasechte bourgondiër. Daarvoor staat ook een heel brede waaier van mogelijkheden ter beschikking.

Blijkbaar storen er zich weinigen aan de almaar terugkerende kritieken op ruimtelijke ordening en architectuur. Deze negatieve teneur klinkt intussen ietwat zeurderig, want er wordt terdege rekening mee gehouden, in de mate van het mogelijke.

Ongeveer al wat bunker of barak is, op of naast de stranden werd opgeruimd. Daarentegen maken steeds meer eigentijdse beach clubs hun intrede en zijn hippe strandbars duidelijk in opmars. Steeds meer architecturale landmarks en sculpturen – vaak controversieel, maar dat is nu eenmaal eigen aan kunst - duiken op in het kustbeeld.

Attracties vernieuwen, winkels moderniseren, campings saneren en nieuwe hotels openen de deuren. De balans is duidelijk opnieuw in evenwicht aan het komen, want de tijd dat alles en nog wat gedoemd leek in appartementsblokken te veranderen, ligt achter de rug.  

Zo te zien is alles peis en vree. Toch is dat niet zo. De vastgoedstatistieken vertonen een zekere saturatie, in sommige gevallen zelfs (beperkte) waardedaling. Voorlopig is er echter nog geen enkele substantiële reden om zich echt zorgen te maken daarover. De prijzen zijn ook sneller dan elders in het land gestegen aan de kust, wegens hogergenoemde redenen. Een rustpauze is doorgaans de voorbode van een nieuw elan.

Precies daarom was het momentum voor sommige kustgemeenten om plots een brutale snok naar omhoog te geven aan de taks die tweede verblijvers moeten betalen, echt geen toonbeeld van opportuniteit. Het komt er vooral op aan om niet te veralgemenen: het gaat om vier van de tien kustgemeenten. Ze hebben één argument à décharge. Het klopt dat de hogere overheid het de gemeenten verre van makkelijk maakt en er dus gepuzzeld dient te worden om uit de gemeentelijke begrotingsperikelen voor dit en de komende jaren te geraken.

De saneringen vooral op eigenaars van tweede verblijvers willen verhalen, ontziet de eigen inwoners (lees: kiezers) en is juridisch aanvechtbaar. Vooral omdat de categorie mensen met een tweede verblijf van geen gunstregime genoot en sowieso globaal al heel wat betaalt.

Het gaat dus om een zware inschattingsfout: de tijd dat het alleen de superrijken waren die zich zo’n bijkomend pand aan de Noordzee konden permitteren, ligt helemaal achter ons. Behalve misschien in Knokke, maar daar is de gemeentelijke context ook helemaal anders.


Deel dit artikel!